ممكن است گفته شود كه مراد از آيات متشابهه همان حروف مقطعه فواتح سور مانند الم ، الر ، حم و غير آن‌ها باشد كه راهى براى تشخيص مراد واقعى آن‌ها نيست . ولى بايد توجه داشت كه در آيه كريمه آيات متشابهه را بنام متشابه در مقابل محكم خوانده و لازمه اين تسميه اينست كه آيه نامبرده مدلولى از قبيل مدلولات لفظى داشته باشد نهايت اينكه مدلول واقعى با غير واقعى مشتبه شود و حروف مقطعه فواتح سور مدلول لفظى اين‌طورى ندارند . علاوه بر اين ظاهر آيه اينست كه جمعى از اهل زيغ و انحراف از آيات متشابهه در اضلال و تفتين مردم استفاده مىكنند و در اسلام شنيده نشده است كسى از حروف مقطعه فواتح سور چنين استفاده تأويلى بنمايد و كسانى كه چنين استفاده تأويلى كرده‌اند از تأويل همه قرآن اين استفاده را نموده‌اند نه تنها از حروف مقطعه فواتح سور . بعضى گفته‌اند تأويل متشابه در آيه اشاره به قصهء معروفى است « 1 » كه بموجب آن يهود مىخواستند از حروف مقطعه

--> ( 1 ) تفسير عياشى ج 1 ص 16 و تفسير قمى اول سورهء بقره تفسير نور الثقلين ج 1 ص 22 .